تیرچه پیش تنیده یک نوع تیرچه است که در ساخت و ساز استفاده می شود و دارای ویژگی‌های منحصر به فردی است که آن را از تیرچه های معمولی متمایز می کند.یکی از ویژگی‌های بارز تیرچه پیش تنیده، مقاومت بالای آن است.هر کدام از قسمت های تیرچه با عنوان هایی مثل بال های تحتانی، بال های فوقانی و یا جان تیرچه شناخته می شود که در مورد آنها توضیحات بیشتری خواهیم داد:

بال های تحتانی: بال های تحتانی با عنوان عضوهای کششی نیز معرفی شده که همانطور که از نام آن مشخص است نیروهای کششی که به تیرچه وارد می شود را تحمل می کند این عضوها به کمک میلگردهای خرپایی قابل تقویت در برابر نیروهای کششی بار مرده ساختمان هستند. بار مرده بار و فشار ثابتی است که اجزای سازنده یک سازه به طور ثابت بر هم وارد می کنند.

بال های فوقانی: نام دیگر بال های فوقانی عضوهای فشاری بوده که در مقابل نیروهایی که به طور مستقیم بر تیرچه فشار وارد می‌آورد از خود مقاومت نشان می دهد. این عضوها نیز از جنس فولاد بوده و با مقاومت در برابر نیروهای فشاری از خمیدگی یا همان خمش تیرچه جلوگیری به عمل می‌آورد. بال های فوقانی بار زنده ساختمان را خنثی می کنند. توضیح آنکه بار زنده باری پیش بینی نشده و متغیر در هر ساختمانی است.

جان تیرچه: جان تیرچه در واقع میلگردهایی هستند که به صورت مورب در تیرچه قرار گرفته و عضوهای فشاری را به عضوهای کششی متصل میکند و با این کار موجب بالا رفتن بیشتری در تیرچه می شود. پیوستگی و همبستگیی که بین این دو بال ایجاد می شود به راحتی بارها و نیروهای ثابت و متغیر وارد شده به تیرچه را کنترل می کند.

عضو تقویت کننده: به جز بال های فوقانی و تحتانی وهمینطور جان تیرچه که همگی جنسی از فولاد داشته، تیرچه پیش تنیده عضو دیگری با عنوان عضو تقویت کننده نیز داشته که آن هم از جنس میلگرد فولادی است. عضو تقویت کننده قطعاتی از میلگرد فولادی بوده که به طور عمودی و به منظور تقویت مقاومت نهایی تیرچه بال تحتانی را به جان تیرچه متصل می کند و این همبستگی مضاعف عاملی تقویتی در برابر فشارهای اضافی وارد آمده بر تیرچه می شوند.

نکته: تمامی این اعضا در هم پیوسته بوده و با بتن ریزی بر روی آنها با بتن نیز پیوسته و هم بسته شده که در نتیجه مقاومت نهایی یک تیرچه پیش تنیده استاندارد را حاصل می کنند.